Zarejestruj się i otrzymaj
korzystniejsze warunki handlowe B2B.
.png)
Malowanie drewna to obok jego zabezpieczenia, jedno z istotniejszych zadań, które może wpłynąć na wygląd tarasu, elewacji, ogrodzenia czy mebli ogrodowych. Żeby jednak nowa powłoka dobrze się prezentowała i zachowała swoje właściwości na wiele długich lat, nie wystarczy tak naprawdę wybrać odpowiedniej farby lub impregnatu. Bo to tylko jeden z etapów. Równie ważne jest przygotowanie powierzchni. To właśnie na tym etapie często popełniane są błędy, które później prowadzą do nierównego krycia, łuszczenia się farby albo konieczności szybszego odnowienia drewna. A przecież tego chcemy uniknąć.
Niezależnie więc od tego, czy planujemy odświeżyć stare deski, czy pomalować nowe elementy drewniane, warto zachować odpowiednią kolejność prac. Inaczej jednak postępuje się z surowymi deskami, a inaczej z powierzchnią, na której znajduje się już stara powłoka malarska lub warstwa impregnatu.
Przed sięgnięciem po papier ścierny, szlifierkę i pędzel należy dokładnie obejrzeć powierzchnię. Trzeba sprawdzić, czy zakupione lub już użytkowane drewno jest czyste, suche i stabilne, a także czy nie ma na nim pęknięć, oznak zagrzybienia, uszkodzeń mechanicznych lub miejsc, w których stara farba zaczyna odchodzić. Takie oględziny pozwalają ustalić zakres potrzebnych prac i uniknąć sytuacji, w której nowa powłoka zostanie nałożona na źle przygotowane podłoże.
Szczególną uwagę warto zwrócić na drewno użytkowane na zewnątrz. Deski tarasowe, elewacyjne, elementy ogrodzenia lub małej architektury ogrodowej są bowiem narażone na działanie deszczu, promieniowania słonecznego oraz zmian temperatury. Z czasem ich powierzchnia może szarzeć, pojawiają się zabrudzenia, a dotychczasowe zabezpieczenie traci swoje właściwości. Samo odświeżenie koloru nie zawsze wystarczy. Jeśli drewno jest uszkodzone lub jego stan wskazuje na problemy związane z wilgocią, najpierw trzeba ustalić przyczynę i odpowiednio przygotować podłoże. Należy również ustalić, w jaki sposób zabezpieczono je wcześniej. Drewno mogło być malowane farbą kryjącą, pokryte lazurą, olejem albo impregnatem. Nie każdy nowy produkt można bezpośrednio nałożyć na każdą z tych powłok, muszą być ze sobą komptybilne. Przed rozpoczęciem pracy należy także sprawdzić zalecenia producenta preparatu i upewnić się, że jest on przeznaczony do danego rodzaju podłoża.
Kolejnym krokiem jest dokładne oczyszczenie powierzchni. Kurz, piasek, błoto, tłuste plamy oraz pozostałości innych substancji mogą utrudniać prawidłowe przyleganie i wchłanianie (w przypadku niektórych preparatów, które mają działanie penetrujące) nowej warstwy. Drewno przeznaczone do malowania powinno być czyste, dlatego warto usunąć luźne zabrudzenia za pomocą szczotki lub odkurzacza, a następnie zastosować metodę czyszczenia odpowiednią do rodzaju powierzchni. Jeśli deski były wcześniej użytkowane na zewnątrz, mogą wymagać dokładniejszego mycia i czyszczenia. Trzeba jednak pamiętać, że po użyciu wody drewno musi wyschnąć. Malowanie wilgotnej powierzchni może negatywnie wpłynąć na przyczepność i trwałość powłoki. Nie należy przy tym kierować się wyłącznie wyglądem desek. Nawet jeśli z zewnątrz wydają się one suche, ich wilgotność może nadal być zbyt wysoka do przeprowadzenia prac. Nierzadko warto również skorzystać z odpowiedniego miernika.
W przypadku drewna pokrytego olejem lub innym preparatem nie zawsze wystarczy zwykłe mycie. Sposób postępowania zależy od zastosowanego wcześniej środka i produktu, którym planuje się zabezpieczyć powierzchnię. Nie należy używać przypadkowych rozpuszczalników ani silnych środków czyszczących bez sprawdzenia, czy są odpowiednie do danego zastosowania. Mogą one uszkodzić drewno lub utrudnić nałożenie kolejnej warstwy.
Szlifowanie drewna pomaga wyrównać jego powierzchnię, usunąć drobne nierówności i przygotować podłoże do dalszych prac. Jest szczególnie przydatne wtedy, gdy drewno ma szorstką strukturę, pojawiły się na nim drzazgi albo trzeba usunąć pozostałości starej powłoki. Zakres szlifowania powinien być jednak dostosowany do stanu materiału. Nie zawsze bowiem konieczne jest całkowite usunięcie wcześniejszego zabezpieczenia. Do tej pracy można wykorzystać papier ścierny lub szlifierkę, dobierając narzędzie do wielkości i rodzaju elementu. Przy niewielkich powierzchniach często wystarcza szlifowanie ręczne. W przypadku większych desek czy elementów elewacyjnych pomocne może być urządzenie mechaniczne. Należy przy tym pracować równomiernie i nie dociskać narzędzia zbyt mocno, aby nie tworzyć zagłębień ani widocznych śladów.
Pamiętajmy też o tym, że zbyt agresywne szlifowanie może niepotrzebnie uszkodzić drewno, natomiast zbyt delikatne nie usunie skutecznie zniszczonej warstwy. Po zakończeniu prac trzeba dokładnie usunąć pył, ponieważ jego pozostałości mogą pogorszyć wygląd i przyczepność nowej powłoki.
Warto pamiętać, że niektóre produkty przeznaczone do drewna wymagają jedynie zmatowienia istniejącej, dobrze związanej powłoki, a inne wymagają odsłonięcia surowego podłoża. Nie należy więc automatycznie szlifować każdej powierzchni do naturalnego koloru drewna. Najlepiej sprawdzić instrukcję produktu i ocenić, czy dotychczasowa warstwa może zostać pozostawiona jako baza pod nową powłokę.
Zdarza się oczywiście, że na drewnie znajduje się stara farba, która pęka, łuszczy się lub odchodzi od podłoża. Wówczas jej luźne fragmenty trzeba usunąć przed nałożeniem nowego preparatu. Pozostawienie niestabilnej warstwy nie rozwiąże problemu. Nawet dobrze dobrana farba nie zapewni trwałego efektu, jeśli będzie przylegać do powłoki, która sama odchodzi od drewna. Do usuwania starych warstw można wykorzystać skrobak, szczotkę lub odpowiednio dobraną szlifierkę. Prace należy prowadzić ostrożnie, tak aby nie uszkodzić podłoża. Jeśli powłoka trzyma się mocno, a producent nowego preparatu dopuszcza takie rozwiązanie, może wystarczyć oczyszczenie i zmatowienie powierzchni zamiast całkowitego usuwania farby.
Przed rozpoczęciem szlifowania starej powłoki warto również ustalić, czy nie zawiera ona substancji wymagających szczególnych środków ostrożności. W przypadku bardzo starych farb, zwłaszcza o nieznanym składzie, nie należy bez sprawdzenia zakładać, że ich mechaniczne usuwanie jest bezpieczne. Trzeba stosować odpowiednie środki ochrony osobistej i dobrać metodę do rodzaju powłoki. Jeżeli farba odchodzi miejscami, a pod nią widać ślady zawilgocenia lub uszkodzenia drewna, samo zeszlifowanie krawędzi może nie wystarczyć. Najpierw należy usunąć przyczynę problemu, a dopiero później odtworzyć zabezpieczenie. W przeciwnym razie podobne uszkodzenia mogą ponownie pojawić się na odnowionej powierzchni.
I tutaj należy pamiętać, że impregnacja może być ważnym etapem zabezpieczania drewna, ale nie zawsze jest konieczna przed nałożeniem farby. Wszystko zależy od rodzaju materiału, warunków użytkowania oraz systemu produktów, który ma zostać zastosowany. Niektóre farby wymagają odpowiedniego preparatu gruntującego, inne można nakładać bezpośrednio na właściwie przygotowane podłoże. Dlatego przed zakupem warto sprawdzić zalecenia producenta dotyczące konkretnego zastosowania. Jeśli drewno wymaga impregnacji, należy wybrać środek przeznaczony do danego rodzaju powierzchni i warunków, w jakich będzie użytkowana. Elementy znajdujące się na zewnątrz są narażone na inne czynniki niż drewno stosowane we wnętrzach.
Bardzo ważne jest przestrzeganie zasad łączenia poszczególnych preparatów. Nie każdy impregnat do drewna będzie odpowiednią bazą pod dowolną farbę. Niektóre środki mogą zmieniać chłonność drewna lub wpływać na przyczepność następnych warstw. Jeśli producent zaleca konkretny grunt, impregnat albo określoną kolejność nakładania produktów, należy trzymać się tych wskazówek.
Po zastosowaniu preparatu trzeba odczekać wymagany czas przed wykonaniem kolejnego etapu. Powierzchnia powinna być przygotowana zgodnie z instrukcją, a nie tylko pozornie sucha. Nakładanie kolejnej warstwy zbyt wcześnie może utrudnić prawidłowe wysychanie i pogorszyć końcowy efekt – zawsze należy trzymać się wytycznych producenta zawartych na opakowaniu.
Jednym z najważniejszych warunków prawidłowego malowania jest odpowiednia wilgotność podłoża, o czym wspominaliśmy również powyżej. Drewno naturalnie reaguje na zmiany wilgotności otoczenia, a po kontakcie z wodą potrzebuje czasu, aby wyschnąć. Jeżeli zostanie pomalowane zbyt wcześnie, nowa powłoka może nie uzyskać właściwej przyczepności lub nie zachować oczekiwanej trwałości. Nie istnieje jedna wartość wilgotności odpowiednia dla każdego rodzaju drewna i wszystkich preparatów. Dopuszczalne parametry zależą od produktu oraz zastosowania. Najlepiej sprawdzić je w dokumentacji technicznej farby, impregnatu lub innego środka ochronnego. W razie potrzeby wilgotność można zmierzyć odpowiednim miernikiem. To bardziej wiarygodne rozwiązanie niż ocenianie wyłącznie na podstawie dotyku.
Przy pracach na zewnątrz trzeba uwzględnić również warunki pogodowe. Opady, wysoka wilgotność powietrza, silne nasłonecznienie i wysoka/niska temperatura mogą wpływać na przebieg malowania oraz wysychanie powłoki. Nie należy malować podczas deszczu , ani jeśli takowe opady są prognozowane w krótkim okresie czasu, ani w bezchmurny gorący dzień. Trzeba też sprawdzić, czy wybrany preparat może być stosowany w aktualnej temperaturze i czy po zakończeniu prac powierzchnia będzie miała odpowiednie warunki do wyschnięcia. W praktyce lepiej przesunąć malowanie o dzień lub dwa, niż nakładać produkt na nieprzygotowane podłoże.
Dopiero po ocenie stanu drewna i przygotowaniu powierzchni przychodzi czas na wybór odpowiedniego preparatu. Nie ma jednego produktu, który sprawdzi się w każdej sytuacji. Inne właściwości będą istotne przy malowaniu elewacji, inne podczas odnawiania mebli ogrodowych, a jeszcze inne przy zabezpieczaniu elementów we wnętrzach. Farby kryjące pozwalają zmienić kolor drewna i ograniczyć widoczność jego naturalnego rysunku. Lazury mogą zapewniać efekt podkreślający strukturę materiału, zależnie od rodzaju produktu i liczby warstw. Oleje są stosowane między innymi do pielęgnacji tarasów, gdyż wchłaniają się w strukturę drewna i nie „schodzą” przy użytkowaniu, jak to ma miejsce w przypadku preparatów tworzących powłokę na powierzchni (jak farby). Każde z tych rozwiązań ma inne wymagania dotyczące przygotowania podłoża, nakładania i późniejszej konserwacji.
Przy zakupie warto zwrócić uwagę na przeznaczenie produktu, zalecany sposób przygotowania drewna, gatunek drewna do jakiego preparat jest dedykowany, wydajność, liczbę wymaganych warstw oraz czas schnięcia. Istotna jest również kompatybilność z wcześniejszym zabezpieczeniem. Nie należy też wybierać preparatu wyłącznie na podstawie koloru lub ceny. Produkt przeznaczony do drewna użytkowanego na zewnątrz powinien odpowiadać warunkom, w których będzie pracował. Dobrze dobrane zabezpieczenie ułatwia późniejszą pielęgnację i pozwala dłużej zachować estetyczny wygląd powierzchni. A w przypadku wątpliwości, zapraszamy do kontaktu z ekspertami Komplex Market, którzy doradzą dobór najbardziej odpowiedniego produktu.
Prawidłowe przygotowanie drewna można określić w kilku etapach. Dzięki temu łatwiej zaplanować pracę i nie pominąć czynności, które mają wpływ na końcowy efekt.
Przygotowanie drewna do malowania wymaga oczywiście nieco czasu, ale nie warto traktować go jako zbędnego obowiązku. Oczyszczenie powierzchni, usunięcie niestabilnych powłok, odpowiednie szlifowanie i sprawdzenie wilgotności mają bezpośredni wpływ na jakość wykonanej pracy. Równie ważne jest dobranie preparatu do rodzaju drewna i warunków jego użytkowania.
Jeżeli planujesz odnowienie drewnianego tarasu, elewacji, ogrodzenia lub innych elementów małej architektury ogrodowej, zacznij od oceny ich stanu i ustalenia, jakiego zabezpieczenia potrzebują. Następnie wybierz produkt przeznaczony do konkretnego zastosowania i przygotuj powierzchnię zgodnie z zaleceniami producenta. Dzięki temu łatwiej uzyskać estetyczne wykończenie i uniknąć poprawek, które często wynikają z pominięcia podstawowych etapów pracy. A w przypadku wątpliwości zapraszamy do kontaktu.
